Femke Kock
Femke Kock werkt sinds zeven jaar fulltime als kunstenaar, na jarenlang in de zorg te hebben gewerkt. Schilderen deed ze echter al haar hele leven. Toch zag ze het lange tijd niet als een haalbare carrière. “Ik dacht altijd dat je van kunst niet kon leven.” Een kunstacademie volgde ze daarom niet, al was de wens er wel. Het schilderen bleef, naast een ‘gewone’ baan, altijd aanwezig.
Die drang om te maken werd steeds sterker. Haar huis vulde zich met schilderijen, totdat kunstkenners haar werk begonnen op te merken en haar aanmoedigden er iets mee te doen. Negen jaar geleden huurde ze haar eerste atelier in de oude Bonifatiusschool. Wat begon naast haar baan, groeide snel uit tot iets groters. Twee jaar later, tijdens een vakantie in Italië, besloot ze haar baan op te zeggen. “Ik heb mezelf echt in het diepe gegooid en ben er volledig voor gegaan.”
In de jaren die volgden ontwikkelde haar kunstenaarschap zich in rap tempo. In het begin gaf ze workshops voor een vast inkomen, later nam de verkoop van haar werk dat over. Haar schilderijen vonden hun weg naar binnen- en buitenland, met verzamelaars in onder andere Tokio en Parijs. Ze nam deel aan Sterren op het Doek, maakte een groot werk op de Euromast en haar versie van Het Meisje met de Parel was te zien in het Mauritshuis.
Femkes werk is expressief en beweegt zich tussen figuratief en abstract. Haar stijl is een mengvorm van pop art, Street art en graffiti. Ze werkt voornamelijk met acrylverf, aangevuld met spuitbussen, krijt en houtskool. Het gebruik van verschillende materialen zorgt voor gelaagdheid en spanning in haar werk.
Ga er volledig voor, blijf oefenen en ga gewoon beginnen en doen, elke dag
Inspiratie haalt ze uit het leven zelf. Thema’s als loslaten, groei en ruimte maken voor nieuwe dingen keren regelmatig terug, net als invloeden uit de natuur en persoonlijke gesprekken. Het schilderproces is intens en soms confronterend. Een leeg doek blijft spannend. “Soms komt er een moment waarop ik denk: jeetje wat lelijk, dit komt helemaal niet meer goed.” Doorzetten is voor haar essentieel; het werk wegleggen en later met nieuwe ogen terugkijken hoort bij het proces.
Femke werkt vrijwel dagelijks in haar atelier. Wat ze hoopt dat haar werk oproept, is emotie. Het raakt haar wanneer mensen zichzelf herkennen in een schilderij.
Hoewel ze al veel heeft bereikt, kijkt ze vooruit. Ze wil zich verder ontwikkelen en meer in het buitenland exposeren. Haar advies aan beginnende kunstenaars is helder: “ga er volledig voor, blijf oefenen en ga gewoon beginnen en doen, elke dag.”
